5/8/2007 - Yeraltından Notlar

“O sarmalayıcı karanlıkta, başka birinin kolları arasında hapsolmuşken,
hayatta elde edebileceğiniz her şeyin sonunda çöpe gideceğini
anladığınız zaman ağlamak çok kolaydır.”
“Sevdiğiniz herkesin size sırt çevireceğini ya da öleceğini fark ettiğiniz zaman ağlamak kolaydır.”
“Kafalarına doğrultulmuş o görünmez silahla, herkes birbirine gülümsedi.”
“Uykusuzluk böyledir işte.Her şey çok uzaklardadır, bir kopyanın kopyasının kopyası gibi.
Dünyayla arana öyle bir mesafe sokar ki, ne sen bir şeye dokunabilirsin ne de bir şey sana.”
“İşte bu özgürlüktü.Bütün umutlarınızı kaybetmek özgürlüktü. Ben hiçbir şey söylemeyince,
gruptaki insanlar en kötüsünü düşünüyorlardı. Daha beter ağlıyorlardı.
Ben de daha beter ağlıyordum. Yukarıdaki yıldızlara bak, hop, gittin bile.”
“Bu senin hayatın ve anbean sona eriyor.”
“Eskiden hayat anlamsızmış, çünkü elinde hayatı karşılaştıracağı bir şey yokmuş.”
“Sonra o güzel yuvanıza kısılıp kalırsınız.Bir zamanlar sahip olduğunuz şeyler artık sizin sahibiniz olur.”
“Eğer ne istediğini bilmezsen, bir bakarsın istemediğin bir sürü şeyin olmuş.”
“İşçi arılar uçup gidebilirler
Erkek arılar yuvayı terk ederler
Kraliçe ise kölesidir onların.”
“Ancak felaketten sonra doğabilirmişiz.”
“Ancak herşeyini kaybettikten sonra, canının istediğini yapmakta özgür olursun.”
“Tyler’ın hep söylediği gibi hissediyordum kendimi, tarihin süprüntü ve kölelerinden biri
olarak. Hayatta hiçbir zaman sahip olamayacağım bütün güzellikleri yıkıp yok etmek
istiyordum. Amazon yağmur ormanlarını yakmak istiyordum. Uzaya klorofluorokarbon
gazları pompalayıp ozon tabakasında koca koca delikler açmak istiyordum.
Dev tankerlerin boşaltma vanalarını açmak, açık denizlerdeki petrol kuyularının kapaklarını
kaldırmak istiyordum. Yemeye paramın yetmediği bütün balıkları öldürmek,
asla göremeyeceğim Fransız kumsallarını kirletmek istiyordum.
Bütün dünyanın dibe vurmasını istiyordum.”
“Ölümün inanılmaz mucizesi. Bir an yürür ve konuşurken, sonraki an bir nesnesin.”
“Güçlü kadın ve erkeklerin oluşturduğu bir sınıf var ve bunlar hayatlarını bir şeye
feda etmek istiyorlar. Reklamlar insanların gerek duymadıkları arabaların ve kıyafetlerin
peşinden koşturuyor. Kaç kuşaktır insanlar nefret ettikleri işlerde çalışıyorlar, neden ?
Gerçekte ihtiyaç duymadıkları şeyleri satın alabilmek için.”
Chuck Palahniuk – Dövüş Kulübü
|